فلزات یکی از مهم ترین مواد اولیه در زندگی انسان هستند که از گذشته تا امروز نقش اساسی در پیشرفت صنعت و فناوری داشته اند. از ساخت ابزارهای ساده و وسایل خانگی گرفته تا تولید خودرو، تجهیزات الکترونیکی و سازه های عظیم ساختمانی، ردپای فلزات در بخش های مختلف زندگی دیده می شود. تنوع بالای این مواد و ویژگی های منحصر به فرد آن ها باعث شده است که هر فلز کاربرد خاصی در صنایع مختلف داشته باشد.
اما فلز چیست و چه ویژگی هایی دارد؟ فلزات گروهی از عناصر شیمیایی هستند که معمولا رسانایی الکتریکی و حرارتی بالایی دارند و از قابلیت شکل پذیری و استحکام مناسبی برخوردارند. این مواد بر اساس ترکیب شیمیایی، چگالی، خواص فیزیکی و کاربرد به گروه های مختلفی تقسیم می شوند.
در این مقاله به بررسی مفهوم فلز، ویژگی ها، انواع فلزات، تفاوت فلزات آهنی و غیرآهنی و کاربرد آن ها در صنایع مختلف می پردازیم.
با توجه به کاربرد گسترده فولاد در صنایع ساختمانی و تولیدی، بررسی قیمت فولاد امروز می تواند به خریداران و فعالان صنعتی کمک کند تا برای تامین مواد اولیه و مدیریت هزینه های پروژه تصمیمات بهتری بگیرند.
فلز (Metal) به گروهی از عناصر شیمیایی گفته می شود که معمولا دارای سطح براق، رسانایی حرارتی و الکتریکی بالا و قابلیت تغییر شکل بدون شکستگی هستند. بیشتر عناصر جدول تناوبی در دسته فلزات قرار می گیرند و بسیاری از آن ها به دلیل ویژگی های فیزیکی و شیمیایی خود، کاربرد گسترده ای در صنعت دارند.
از نظر ساختار اتمی، فلزات دارای پیوند فلزی هستند. در این نوع پیوند، الکترون های ظرفیت می توانند در ساختار ماده حرکت کنند. همین ویژگی یکی از دلایل اصلی رسانایی الکتریکی و حرارتی مناسب فلزات است.
بیشتر فلزات در دمای اتاق به حالت جامد وجود دارند؛ با این حال، جیوه از جمله فلزاتی است که در دمای معمولی به صورت مایع دیده می شود.
فلزات در طبیعت ممکن است به شکل خالص یا در ترکیب با عناصر دیگر یافت شوند. برای مثال، طلا گاهی به صورت طبیعی و تقریبا خالص وجود دارد، اما آهن معمولا از سنگ معدن هایی مانند هماتیت و مگنتیت استخراج می شود.
نکته مهم این است که فلزات با آلیاژها تفاوت دارند. فلزاتی مانند مس، آهن و آلومینیوم عناصر شیمیایی هستند، در حالی که فولاد و برنج آلیاژهایی محسوب می شوند که از ترکیب چند عنصر به دست می آیند.
فلزات دارای مجموعه ای از ویژگی های فیزیکی، مکانیکی و شیمیایی هستند که آن ها را برای استفاده در صنایع مختلف مناسب می کند. البته شدت و میزان این ویژگی ها در تمام فلزات یکسان نیست و هر فلز با توجه به ساختار و ترکیب خود، خواص متفاوتی دارد.
مهم ترین ویژگی های فلزات عبارت اند از:
یکی دیگر از خواص مهم فلزات، نقطه ذوب آن ها است. برای مثال، تنگستن دارای نقطه ذوب بسیار بالایی است، در حالی که فلزاتی مانند گالیم در دمایی نزدیک به دمای محیط ذوب می شوند.
بنابراین هنگام انتخاب فلز برای یک کاربرد صنعتی، باید ویژگی هایی مانند استحکام، وزن، مقاومت در برابر خوردگی، رسانایی و هزینه آن بررسی شود.
فلزات را می توان بر اساس معیارهای مختلفی مانند ترکیب شیمیایی، میزان آهن، ارزش اقتصادی و چگالی دسته بندی کرد. هر یک از این روش های طبقه بندی به شناخت بهتر ویژگی ها و کاربردهای فلزات کمک می کند.
به طور کلی، مهم ترین دسته بندی های فلزات شامل فلزات آهنی، غیرآهنی، گران بها و سبک و سنگین است. البته این دسته بندی ها کاملا مستقل از یکدیگر نیستند؛ برای مثال، طلا هم یک فلز غیرآهنی و هم یک فلز گران بها و سنگین محسوب می شود.
فلزات آهنی (Ferrous Metals) به مواد فلزی و آلیاژهایی گفته می شود که آهن جزء اصلی ترکیب آن ها است. این گروه به دلیل استحکام مناسب، دسترسی گسترده و هزینه نسبتا اقتصادی، نقش مهمی در صنایع ساختمانی و تولیدی دارد.
از مهم ترین نمونه های این گروه می توان به آهن و آلیاژهای آن مانند فولاد و چدن اشاره کرد.
ویژگی های فلزات آهنی:
فلزات آهنی در ساخت تیرآهن، میلگرد، ماشین آلات، تجهیزات صنعتی، قطعات خودرو و خطوط راه آهن کاربرد فراوانی دارند.
البته همه آلیاژهای آهنی رفتار یکسانی ندارند. برای مثال، فولاد زنگ نزن به دلیل وجود عناصری مانند کروم، مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دارد و برای محیط های مرطوب و تجهیزات بهداشتی مناسب است.
فلزات غیرآهنی (Non-Ferrous Metals) شامل فلزات و آلیاژهایی هستند که آهن عنصر اصلی تشکیل دهنده آن ها نیست. این دسته از فلزات معمولا به دلیل ویژگی هایی مانند رسانایی بالا، وزن کم یا مقاومت مناسب در برابر خوردگی مورد توجه قرار می گیرند.
مس، آلومینیوم، روی، سرب، قلع، نیکل و تیتانیوم از نمونه های شناخته شده فلزات غیرآهنی هستند.
ویژگی های مهم این گروه عبارت اند از:
یکی از مهم ترین مزایای فلزات غیرآهنی، تنوع بالای خواص آن ها است. برای مثال، مس برای انتقال جریان برق مناسب است، آلومینیوم در ساخت قطعات سبک کاربرد دارد و تیتانیوم به دلیل نسبت استحکام به وزن بالا و مقاومت در برابر خوردگی، در صنایع هوافضا و تجهیزات پزشکی استفاده می شود.
فلزات گران بها گروهی از فلزات هستند که به دلیل کمیابی نسبی، ویژگی های شیمیایی و کاربردهای صنعتی یا زینتی، ارزش اقتصادی بالایی دارند.
طلا، نقره، پلاتین، پالادیوم و رودیوم از مهم ترین فلزات گران بها به شمار می روند.
این فلزات معمولا مقاومت مناسبی در برابر خوردگی دارند و برخی از آن ها در شرایط محیطی معمول، واکنش پذیری شیمیایی پایینی نشان می دهند.
مهم ترین کاربردهای فلزات گران بها شامل تولید جواهرات، تجهیزات الکترونیکی، ابزارهای دقیق، کاتالیزورهای صنعتی و سرمایه گذاری است.
برای مثال، طلا به دلیل مقاومت بالا در برابر اکسید شدن و رسانایی مناسب، در برخی اتصالات الکترونیکی استفاده می شود. نقره نیز از نظر رسانایی الکتریکی در میان فلزات خالص، عملکرد بسیار خوبی دارد.
یکی دیگر از روش های دسته بندی فلزات، تقسیم آن ها بر اساس چگالی است. چگالی نشان می دهد که مقدار مشخصی از حجم یک ماده، چه جرمی دارد.
در یک دسته بندی رایج، فلزاتی با چگالی کمتر از حدود 5 گرم بر سانتی متر مکعب در گروه فلزات سبک و فلزاتی با چگالی بیشتر از این مقدار در گروه فلزات سنگین قرار می گیرند. البته مرز این تقسیم بندی در منابع مختلف ممکن است متفاوت باشد.
فلزات سبک شامل آلومینیوم، منیزیم، لیتیم و تیتانیوم هستند. این فلزات به دلیل وزن نسبتا کم، در صنایعی که کاهش وزن اهمیت دارد، مورد استفاده قرار می گیرند.
در مقابل، فلزات سنگین مانند آهن، مس، سرب، نیکل و طلا چگالی بیشتری دارند و بسته به سایر ویژگی های خود در کاربردهای مختلف استفاده می شوند.
برای مثال، آلومینیوم در ساخت بدنه هواپیما و خودرو کاربرد دارد، در حالی که سرب به دلیل چگالی بالا در ساخت وزنه های تعادل و برخی تجهیزات محافظ در برابر پرتوها استفاده می شود.
باید توجه داشت که اصطلاح فلز سنگین در حوزه محیط زیست و سم شناسی، همیشه بر اساس چگالی تعریف نمی شود و ممکن است به گروه متفاوتی از عناصر اشاره داشته باشد.
در میان انواع فلزات موجود در طبیعت، برخی به دلیل ویژگی های کاربردی، دسترسی مناسب و اهمیت اقتصادی، سهم بیشتری در صنایع مختلف دارند. آهن، مس، آلومینیوم، روی، طلا و نقره از جمله فلزاتی هستند که نقش مهمی در تولید محصولات صنعتی و مصرفی ایفا می کنند.
آهن
آهن با نماد شیمیایی Fe یکی از مهم ترین عناصر فلزی در جهان است که بخش عمده ای از تولید آن برای ساخت فولاد و چدن مورد استفاده قرار می گیرد.
آهن خالص نسبت به بسیاری از فولادهای صنعتی نرم تر است، اما با افزودن مقدار کنترل شده کربن و سایر عناصر آلیاژی، می توان خواص مکانیکی آن را بهبود داد.
از مهم ترین کاربردهای آهن و آلیاژهای آن می توان به ساخت اسکلت ساختمان، پل، تجهیزات صنعتی، ماشین آلات، خطوط راه آهن و قطعات خودرو اشاره کرد.
دسترسی گسترده به منابع سنگ آهن و قابلیت تولید انبوه فولاد، این گروه از مواد را به یکی از پایه های اصلی صنعت تبدیل کرده است.
مس
مس با نماد Cu فلزی به رنگ مایل به قرمز است که به دلیل رسانایی الکتریکی و حرارتی بسیار بالا شناخته می شود.
این فلز همچنین از شکل پذیری مناسبی برخوردار است و می توان آن را به انواع سیم، کابل، ورق و لوله تبدیل کرد.
مهم ترین کاربردهای مس عبارت اند از تولید سیم و کابل برق، موتورهای الکتریکی، ترانسفورماتورها، لوله های انتقال سیالات و مبدل های حرارتی.
مس همچنین در تولید آلیاژهایی مانند برنج و برنز نقش مهمی دارد. برنج عمدتا از ترکیب مس و روی و برنز معمولا از ترکیب مس و قلع تولید می شود.
آلومینیوم
آلومینیوم با نماد Al یکی از پرکاربردترین فلزات غیرآهنی است که به دلیل وزن کم، شکل پذیری مناسب و مقاومت نسبی در برابر خوردگی، در صنایع مختلف استفاده می شود.
چگالی آلومینیوم حدود 2.7 گرم بر سانتی متر مکعب است؛ بنابراین نسبت به فولادهای معمولی وزن بسیار کمتری دارد.
یکی از ویژگی های مهم آلومینیوم، تشکیل یک لایه نازک اکسیدی بر سطح آن است که از فلز در برابر بسیاری از شرایط خورنده محافظت می کند.
آلومینیوم در تولید بدنه خودرو، قطعات هواپیما، در و پنجره، پروفیل های ساختمانی، بسته بندی مواد غذایی و تجهیزات انتقال برق کاربرد دارد.
همچنین قابلیت بازیافت بالای این فلز باعث شده است که استفاده مجدد از آن از نظر اقتصادی و زیست محیطی اهمیت زیادی داشته باشد.
روی
روی با نماد Zn فلزی غیرآهنی است که بیشتر به دلیل نقش آن در محافظت از فولاد در برابر خوردگی شناخته می شود.
یکی از مهم ترین کاربردهای این فلز، گالوانیزه کردن فولاد است. در این فرایند، سطح فولاد با لایه ای از روی پوشانده می شود تا مقاومت آن در برابر عوامل محیطی افزایش پیدا کند.
روی علاوه بر ایجاد یک مانع محافظ، در شرایط مناسب می تواند به عنوان پوشش فداشونده عمل کند و از خوردگی فولاد زیرین جلوگیری کند.
این فلز همچنین در تولید آلیاژ برنج، قطعات ریخته گری تحت فشار، باتری ها و برخی ترکیبات شیمیایی کاربرد دارد.
طلا و نقره
طلا و نقره دو فلز گران بها هستند که علاوه بر ارزش اقتصادی و زینتی، کاربردهای صنعتی مهمی نیز دارند.
طلا با نماد Au فلزی زردرنگ، چکش خوار و مقاوم در برابر اکسید شدن است. این فلز علاوه بر تولید جواهرات و مصنوعات زینتی، در برخی قطعات الکترونیکی و اتصالات حساس استفاده می شود.
نقره با نماد Ag فلزی سفید و براق است که رسانایی الکتریکی و حرارتی بسیار بالایی دارد. از این فلز در ساخت تجهیزات الکترونیکی، برخی پنل های خورشیدی، کنتاکت های الکتریکی، جواهرات و ظروف تزئینی استفاده می شود.
تفاوت مهم طلا و نقره در این است که طلا در برابر بسیاری از عوامل محیطی مقاومت شیمیایی بیشتری دارد، در حالی که سطح نقره ممکن است در تماس با ترکیبات گوگردی موجود در محیط تیره شود.
فلزات از مهم ترین مواد اولیه مورد استفاده در صنایع هستند و انتخاب نوع مناسب آن ها می تواند بر کیفیت، دوام، ایمنی و هزینه نهایی محصولات تاثیر مستقیم داشته باشد.
در هر صنعت، فلزات بر اساس ویژگی هایی مانند استحکام، وزن، رسانایی، مقاومت در برابر خوردگی و قابلیت شکل دهی انتخاب می شوند.
در جدول زیر، مهم ترین کاربرد فلزات در صنایع مختلف بررسی شده است.
| صنعت | فلزات پرکاربرد | مهم ترین کاربردها |
| ساختمان سازی | فولاد، آهن، آلومینیوم، مس | اسکلت ساختمان، میلگرد، در و پنجره، لوله و تاسیسات |
| خودروسازی | فولاد، آلومینیوم، مس | بدنه خودرو، قطعات موتور، سیم کشی و سیستم های الکتریکی |
| هوافضا | آلومینیوم، تیتانیوم، نیکل | بدنه و قطعات سازه ای، تجهیزات موتور و قطعات مقاوم به حرارت |
| برق و الکترونیک | مس، آلومینیوم، طلا، نقره | سیم و کابل، مدارهای الکتریکی، اتصالات و تجهیزات انتقال برق |
| پزشکی | تیتانیوم، فولاد زنگ نزن، پلاتین | ایمپلنت ها، ابزار جراحی و تجهیزات پزشکی |
| صنایع غذایی | فولاد زنگ نزن، آلومینیوم | مخازن، دستگاه های فرآوری و بسته بندی |
| انرژی | فولاد، مس، نیکل، آلومینیوم | نیروگاه ها، تجهیزات انتقال انرژی و سامانه های ذخیره سازی |
| جواهرسازی | طلا، نقره، پلاتین | زیورآلات و مصنوعات تزئینی |
در صنعت ساختمان، فولاد به دلیل استحکام و قابلیت تحمل بار، یکی از اصلی ترین مصالح مورد استفاده است. در مقابل، آلومینیوم بیشتر در بخش هایی به کار می رود که وزن کم و مقاومت در برابر خوردگی اهمیت دارد.
در صنعت برق، مس و آلومینیوم نقش مهمی در انتقال انرژی دارند. مس به دلیل رسانایی بالا در سیم کشی ساختمان و تجهیزات الکتریکی استفاده می شود، در حالی که آلومینیوم به دلیل وزن و هزینه مناسب، کاربرد گسترده ای در خطوط انتقال برق دارد.
در صنایع پیشرفته مانند هوافضا نیز استفاده از فلزاتی مانند تیتانیوم و آلیاژهای نیکل اهمیت زیادی دارد؛ زیرا این مواد می توانند در شرایط خاص، ترکیب مناسبی از استحکام، مقاومت حرارتی و مقاومت در برابر خوردگی ارائه دهند.
بنابراین، کاربرد فلزات تنها به استحکام آن ها محدود نمی شود و عواملی مانند رسانایی، وزن، پایداری شیمیایی و قابلیت تولید نیز در انتخاب آن ها تاثیرگذار هستند.
عناصر شیمیایی از نظر خواص فیزیکی و شیمیایی به گروه های مختلفی تقسیم می شوند که فلزات و نافلزات دو گروه اصلی آن ها هستند.
مهم ترین تفاوت فلز و نافلز به ساختار الکترونی و ویژگی هایی مانند رسانایی، شکل پذیری و رفتار شیمیایی مربوط می شود.
فلزات معمولا رسانایی الکتریکی و حرارتی بالایی دارند و بسیاری از آن ها قابلیت چکش خواری و مفتول پذیری دارند. در مقابل، بیشتر نافلزات رسانایی پایینی دارند و اگر در حالت جامد باشند، اغلب شکننده هستند.
البته استثناهایی نیز وجود دارد. برای مثال، گرافیت که یکی از شکل های کربن و یک ماده نافلزی است، می تواند جریان برق را هدایت کند.
جدول زیر مهم ترین تفاوت های فلز و نافلز را نشان می دهد.
| ویژگی | فلزات | نافلزات |
| رسانایی الکتریکی | معمولا بالا | معمولا پایین |
| رسانایی حرارتی | اغلب مناسب | عموما پایین تر |
| ظاهر | معمولا براق | براق یا مات |
| چکش خواری | در بسیاری از فلزات بالا | جامدات نافلزی اغلب شکننده |
| حالت فیزیکی | بیشتر جامد | جامد، مایع یا گاز |
| رفتار الکترونی | تمایل به از دست دادن الکترون در بسیاری از واکنش ها | تمایل به گرفتن یا به اشتراک گذاشتن الکترون |
| نمونه ها | آهن، مس، طلا، آلومینیوم | اکسیژن، گوگرد، کربن، نیتروژن |
یکی دیگر از تفاوت های مهم این دو گروه، رفتار آن ها در واکنش های شیمیایی است. فلزات معمولا در واکنش با نافلزات، تمایل به تشکیل یون مثبت دارند، در حالی که بسیاری از نافلزات می توانند یون منفی تشکیل دهند یا با اشتراک الکترون وارد پیوند کووالانسی شوند.
شناخت این تفاوت ها در انتخاب مواد اولیه، طراحی محصولات صنعتی و بررسی رفتار عناصر در فرایندهای شیمیایی اهمیت زیادی دارد.
یکی از مهم ترین دسته بندی های مواد فلزی در صنعت، تقسیم آن ها به دو گروه آهنی و غیرآهنی است. تفاوت اصلی این دو گروه به وجود آهن به عنوان عنصر اصلی در ترکیب آن ها مربوط می شود.
فلزات و آلیاژهای آهنی مانند فولاد و چدن معمولا به دلیل استحکام، دسترسی و قیمت مناسب در ساخت سازه ها و تجهیزات سنگین کاربرد دارند. در مقابل، فلزات غیرآهنی مانند مس، آلومینیوم و روی برای کاربردهایی انتخاب می شوند که ویژگی هایی مانند رسانایی، وزن کم یا مقاومت در برابر خوردگی اهمیت بیشتری دارد.
مهم ترین تفاوت های این دو گروه در جدول زیر آورده شده است.
| معیار مقایسه | فلزات آهنی | فلزات غیرآهنی |
| ترکیب اصلی | آهن عنصر اصلی است | آهن عنصر اصلی نیست |
| نمونه ها | فولاد، چدن | مس، آلومینیوم، روی، تیتانیوم |
| مقاومت در برابر خوردگی | در بسیاری از نمونه ها نیازمند محافظت | در بسیاری از نمونه ها مناسب تر |
| خاصیت مغناطیسی | بسیاری از نمونه ها مغناطیسی هستند | بسیاری از نمونه ها غیرمغناطیسی هستند |
| وزن | معمولا چگالی بالاتر در فولاد و چدن | بسته به نوع فلز، سبک یا سنگین |
| هزینه | فولادهای معمولی غالبا اقتصادی تر هستند | برخی فلزات هزینه بیشتری دارند |
| کاربرد اصلی | سازه ها، ماشین آلات و تجهیزات صنعتی | برق، الکترونیک، هوافضا و تجهیزات مقاوم به خوردگی |
نکته مهم این است که نمی توان تمام فلزات آهنی را مغناطیسی یا تمام فلزات غیرآهنی را غیرمغناطیسی دانست. برای مثال، برخی فولادهای زنگ نزن خاصیت مغناطیسی بسیار کمی دارند یا در شرایط مشخص غیرمغناطیسی هستند، در حالی که نیکل یک فلز غیرآهنی با خاصیت فرومغناطیسی است.
همچنین فلزات غیرآهنی لزوما سبک تر یا مقاوم تر از فلزات آهنی نیستند. برای مثال، سرب و مس چگالی بیشتری نسبت به فولاد معمولی دارند.
در نتیجه، انتخاب بین فلزات آهنی و غیرآهنی باید بر اساس نوع کاربرد، شرایط محیطی، بودجه و ویژگی های مورد نیاز محصول انجام شود.
فلزات به دلیل ویژگی های فیزیکی و مکانیکی خود، از مهم ترین مواد اولیه در تولید محصولات مختلف هستند. با این حال، استفاده از آن ها مانند هر ماده دیگری، مزایا و محدودیت هایی دارد که باید هنگام طراحی و تولید در نظر گرفته شود.
مزایای فلزات
معایب فلزات
با توجه به این مزایا و معایب، نمی توان یک فلز را برای تمام کاربردها بهترین گزینه دانست. انتخاب ماده مناسب به شرایط کاری، میزان بار وارد شده، دما، محیط استفاده و هزینه تولید بستگی دارد.
برای مثال، در ساخت سازه های ساختمانی معمولا فولاد به دلیل استحکام و صرفه اقتصادی مورد توجه قرار می گیرد، اما در صنایع هوافضا ممکن است آلیاژهای آلومینیوم یا تیتانیوم به دلیل وزن کمتر انتخاب شوند.
جمع بندی
فلزات گروه بزرگی از عناصر شیمیایی هستند که به دلیل ویژگی هایی مانند رسانایی حرارتی و الکتریکی، شکل پذیری و خواص مکانیکی متنوع، نقش اساسی در زندگی روزمره و صنایع مختلف دارند.
انواع فلزات را می توان بر اساس وجود آهن، چگالی و ارزش اقتصادی به گروه هایی مانند فلزات آهنی، غیرآهنی، گران بها و سبک و سنگین تقسیم کرد. هر یک از این گروه ها ویژگی ها و کاربردهای متفاوتی دارند.
آهن و آلیاژهای آن بیشتر در صنعت ساختمان و تولید تجهیزات صنعتی استفاده می شوند، در حالی که مس، آلومینیوم و روی نقش مهمی در صنایع برق، خودروسازی و تولید قطعات مختلف دارند. فلزات گران بهایی مانند طلا و نقره نیز علاوه بر کاربردهای زینتی، در برخی فناوری های پیشرفته استفاده می شوند.
در نهایت، شناخت ویژگی ها، مزایا و معایب هر فلز کمک می کند تا برای هر کاربرد، ماده ای با عملکرد مناسب، طول عمر مطلوب و هزینه اقتصادی انتخاب شود.
سوالات متداول
آهن از نظر میزان مصرف صنعتی یکی از مهم ترین و پرکاربردترین فلزات جهان است. بخش عمده آهن تولید شده برای ساخت فولاد استفاده می شود و در ساختمان سازی، خودروسازی، ماشین آلات و صنایع زیرساختی کاربرد دارد.
تفاوت اصلی این دو گروه در ترکیب شیمیایی آن ها است. در فلزات و آلیاژهای آهنی، آهن عنصر اصلی محسوب می شود، اما در گروه غیرآهنی، عنصر اصلی فلزی غیر از آهن است. این تفاوت بر خواص و کاربردهای آن ها تاثیر می گذارد.
نقره در میان فلزات خالص، بالاترین رسانایی الکتریکی را در دمای معمولی دارد. با این حال، مس به دلیل رسانایی بالا و هزینه مناسب تر، در ساخت سیم و کابل برق کاربرد گسترده تری دارد.
خیر. زنگ زدگی به طور مشخص به نوعی خوردگی آهن و آلیاژهای آهنی مربوط می شود. سایر فلزات نیز ممکن است دچار خوردگی، اکسید شدن یا تغییرات سطحی شوند، اما رفتار آن ها متفاوت است. برای مثال، طلا مقاومت بسیار بالایی در برابر خوردگی دارد و آلومینیوم با تشکیل لایه اکسیدی محافظ، در بسیاری از محیط ها مقاومت مناسبی نشان می دهد.
